یادداشت های نوراله اکبری

توانا بود هر که دانا بود

akbarinoori — Sat, 07 Feb 2009 13:37:18 GMT

تا کنون اندیشمندان و پژوهشگران فراوانی در مورد علتهای توسعه نیافتگی و پیشرفت نکردن ایران از دیدگاههای گوناگون نظرها و تفسیرهای گوناگون مطرح کردهاند.

اگر توسعه را فرآیند دگرگونی بنیادین باورهای فرهنگی، نهادهای اجتماعی، سیاسی و اقتصادی به منظور آفریدن و سازگار شدن با تواناییهای جدید و بالا بردن سطح کمّی و کیفی تواناییهای آموزشی، اقتصادی، سیاسی و ... بدانیم. رسیدن به چنین جایگاهی، پیش و بیش از همه نیازمند گوناگونی فرهنگی و ارزشی جوامع میباشد.

مطالعات و تجربههای بینالمللی همگی بیانکننده و تاییدکنندهی این نکته است که توسعهی پایدار و همهجانبه الزاماً از بستر نیروی انسانی میگذرد. پیششرط پیروزی، ماندگاری و تداوم هرگونه توسعه و پیشرفتی سرمایهگذاری در توسعهی انسانی به منزله پایه و هستهی اصلی و محوری آن میباشد.

به بیان امروزی، دانش و دانایی، پایه اصلی توسعه و نظام آموزشی گذرگاه رسیدن به دانایی به شمار میآید. با توجه به شتاب تحولات جهان در چند دههی اخیر، اینک جامعه جهانی در حال ورود به مرحلهی جدیدی از توسعه موسوم به «جامعه دانش» و «اقتصاد مبتنی بر دانش» و در یک کلمه توسعهی داناییمحور میباشد. از آنجائیکه در دنیای معاصر، نهاد آموزش و پرورش مسئولیت تربیت نیروی انسانی در جامعه را به عهده دارد توجه اندیشمندان، پژوهشگران، برنامهریزان و دولتها به آن بیش از گذشته جلب شده است. حلقه گم شده عقبماندگی ایران توجه نکردن به نقش آگاهی مبتنی بر خِرَد خودبنیاد، مدارس و دانشگاهها در توسعهی علمی و بالا بردن سطح آگاهی است.

توجه نکردن به نقش اساسی آموزش و پرورش در توسعهی دانایی محور نزد روشنفکران، پژوهشگران و به ویژه دولتمردان در صد سال اخیر آشکارا مشاهده میشود. یکی از مظاهر کمتوجهی به جایگاه و نقش آموزش و پرورش در فرآیند توسعه سهم بسیار پایین آموزش و پرورش از تولید ناخالص ملی است که بر اساس آخرین گزارشهای رسمی به 11/5 درصد میرسد. این سهم با استانداردهای جهانی فاصله بسیار دارد.

به علاوه بودجه وزارت آموزش و پرورش طی 15 سال گذشته همواره با کسری مواجه بوده است. به گفتهی فرشیدی وزیر سابق آموزش و پرورش «در کشور ما مهمترین مشکل آموزش و پرورش طی 14 سال گذشته کسری بودجه است که به طور متوسط 2/27 درصد بوده است.»¹

با ارایه بودجه سال 88 به مجلس شورای اسلامی توسط دولت ترس از کسری بودجهی آموزش و پرورش در سال 88 بسیاری از نمایندگان، کارشناسان و معلمان را نگران کرد. بر اساس شنیدهها بودجهی آموزش و پرورش در سال 88، 9300 میلیارد تومان پیشنهاد گردیده است. اگر این بودجه در مجلس تصویب شود این وزارتخانه در سال 88 حدود 8000 میلیارد تومان کسری بودجه خواهد داشت. بودجهی وزارت آموزش و پرورش در سال 87 حدود 8300 میلیارد تومان بود. این وزارتخانه بر اساس اعلام مراجع قانونی در سال 87، با 6700 میلیارد تومان کسری بودجه در رأس سایر وزارتخانهها و نهادها قرار داشت.

چرا وزارت آموزش و پرورش طی 15 سال گذشته همواره با کسری بودجه مواجه بوده است؟

مصاحبه پیرامون وقایع روز چهارشنبه یازدهم دی ماه

akbarinoori — Fri, 02 Jan 2009 10:11:48 GMT

دویچه‌وله: شما فکر می‌کنید دلیل برخورد تند و دستگیری معلمان چه بوده؟

اکبری: من فکر می‌کنم که در شرایط فعلی هیچ اراده‌ای برای اجرای قانون و حرکت در مسیر قانون توسط دولت نهم وجود ندارد. بسیاری از سیاست‌هایی را که دولت نهم به اجرا می‌گذارد، آن گونه که کارشناسان‌ هم می‌گویند، خلاف مسیر قانون است و دولت چندان خودش را ملزم به رعایت قانون نمی‌بیند. به همین علت هم رفتارهایی را که در برخورد با تشکل‌های مدنی از آن می‌بینیم، خیلی نمی‌شود تحلیل قانونی برایش ارائه داد و آن را پیش‌بینی کرد.

دویچه‌وله: آقای اکبری به نظر شما اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری چه کمکی می‌تواند ‌ به تغییر وضعیت معلمان در شرایط فعلی بکند؟

اکبری: من فکر می‌کنم گام خوبی‌ست به سمت جلو. برای این که در قانون مدیریت خدمات کشوری همه‌ی دریافت‌های کارمندان دولت روی فیش حقوقی آنها می‌آید. امروزه ما شاهد یک تبعیض بسیار بسیار جدی در پرداخت حقوق کارکنان دولت هستیم. مشکلی که در نظام اداری ایران وجود دارد این است که وزارتخانه‌هایی که از قدرت چانه‌زنی بیشتر در دولت برخوردار هستند، کارکنانشان از حقوق ویژه‌یی هم برخوردار هستند و علاوه بر دریافت مبالغی در فیش حقوقی خودشان، دارای دریافتهای خارج از فیش حقوقی و مقررات هستند و اصطلاحا نظام‌های پرداخت ویژه دارند. در قانون مدیریت خدمات کشوری تا حد زیادی این پرداخت‌‌ها کاسته شده و در یکجا جمع شده و بخشی از این تبعیض‌ها رفع شده است. فعلا برای این که ما یک اعتماد به نفسی به جامعه معلمان بدهیم و برای این که حرکت معلمان در سال ۸۵ اندک اثری گذاشته باشد، در این مرحله خواستار اجرای بی‌ قید و شرط و بی‌‌کم وکاست قانون مدیریت خدمات کشوری هستیم. به همان‌شکلی که مجلس شورای اسلامی آن را تصویب کرده است.

حکم دادگاه تجدید نظر

akbarinoori — Sun, 21 Dec 2008 16:07:18 GMT

باسمه تعالی

بتاریخ: 9/4/87 شماره دادنامه: 506 کلاسه پرونده: 86/17/1387

مرجع رسیدگی شعبه 17 دادگاه تجدید نظر استان تهران

تجدید نظر خوانده: گزارش

تجدید نظر خواسته: دادنامه شماره 1750 مورخ 7/7/86 صادره از شعبه 15 دادگاه انقلاب اسلامی تهران

گردشکار – دادگاه با بررسی اوراق و محتویات پرونده ختم دادرسی را اعلام و به شرح زیر مبادرت به صدور رای مینماید.

« رأی دادگاه »

در خصوص تجدید نظر خواهی آقای نوراله اکبری بین کلائی نسبت به دادنامه شماره 1750 مورخ 7/7/86 صادره از شعبه 15 دادگاه انقلاب اسلامی تهران که به موجب آن و نسبت به اتهام اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت کشور به تحمل پنج سال حبس تعلیقی محکوم گردیده است توجهاً بمندرجات پرونده چون از ناحیه تجدیدنظرخواه ایراد و یا اعتراض مؤثری که موجبات نقض دادنامه موصوف را فراهم نماید ابراز و یا عنوان نگردیده و تجدیدنظرخواهی نیز با هیچیک از موارد مندرج در ماده 240 آئین دادرسی در امور کیفری منطبق نمیباشد علیهذا دادگاه اعتراض را مردود دانسته مستنداً به بند الف ماده 257 قانون آئین دادرسی در امور کیفری دادنامه معترض عنه را تأیید مینماید. این رأی قطعی است.

مستشار شعبه 17 دادگاه تجدید نظر استان تهران

امیر خانی حسینی

به نام فرهنگیان به کام مدیران

akbarinoori — Thu, 20 Nov 2008 12:03:18 GMT

این نوشته با عنوان "به نام فرهنگیان به کام مدیران" در روزنامه کارگزاران پنج شنبه ۳۰ آبان به چاپ رسید. اینک جهت اطلاع و اظهار نظر شما عزیزان تقدیم می گردد.

توزیع سود یا زیان

بر اساس گزارش هیأت مدیره شرکت در مجمع عمومی عادی سال 87 در تاریخ 24/5/87 ، این شرکت دارای 169792 عضو است که هر فرد به طور میانگین سهمی معادل 329/13 تومان میباشد و سرمایهی این شرکت با توجه به حق عضویت به بیش از 2 میلیارد تومان میرسد.

این سرمایه به علاوهی داراییهای ثابت شرکت که بالغ بر 28 میلیارد تومان میشود این انتظار را پدید میآورد که شرکت سود قابل توجهی را نصیب اعضاء نماید.

اما شرکت تعاونی مصرف فرهنگیان در پایان سال 86 تنها 18 میلیون تومان سود نصیب اعضاء نموده است. با یک حساب سرانگشتی میتوان پی برد که سهم هر عضو از این سود مبلغی حدود 100 تومان بوده است!!!

پرسش این است که چرا با این همه شعبه در مناطق بسیار خوب شهر تهران و دارا بودن سرمایهی قابل توجه، این شرکت چنین عملکردی داشته است؟

نگاهی به تراز مالی سال 86 نشان میدهد که تعاونی مصرف فرهنگیان تهران بیش از یک میلیارد و چهارصد میلیون تومان در سال 86 پرداخت حقوق داشته است. همچنین در ترازنامهی این شرکت آمده که در سال 86 مبلغی معادل ده میلیارد تومان وام کمبهره دریافت نموده است.

عملکرد مالی فوق به خوبی بیانگر این واقعیت است که این شرکت از مدیریت ناکارآمد و بدون طرح و برنامه رنج میبرد. این عملکرد سبب شده است تا اعضاء شرکت در مجمع عمومی عادی مورخ 24/5/87 به گزارش هیأت مدیره و تراز مالی رأی منفی دهند.

نهادهای مدنی بستر تحقق دموکراسی

akbarinoori — Wed, 05 Nov 2008 16:30:18 GMT

این نوشته در پاسخ به مطلب شیرزاد عبدالهی با عنوان "نقدی بر مقاله عضو کانون صنفی معلمان به مناسبت روز جهانی معلم"(روزنامه اعتماد: پنج شنبه ۲ آبان) به شکلی ناقص و خیلی خلاصه در روزنامه اعتماد چهارشنبه ۱۵ آبان به چاپ رسید.

پنجشنبه 2 آبان 1387 مقالهای با عنوان «نقدی بر مقالهی عضو کانون صنفی به مناسبت روز جهانی معلم» از شیرزاد عبدالهی در روزنامه اعتماد به چاپ رسید که بر خلاف عنوان آن کمتر به نقد مقاله پرداخته بود.

این مقاله متضمن اطلاعات غلط و اتهامات بیپایه و اساس فراوانی از قبیل: تقسیمبندی کانون به طیف سیاسی و صنفی، ورود هیئت مدیره کانون به فعالیتهای سیاسی و اقتصادی، پذیرش اشتباهات توسط طیف سیاسی، افزایش تحرکات سیاسی و فعالیت های اقتصادی، مصادره اعتراضات معلمان به سود چهره آرایی خود، افزودن اعتبار خویش با پرداخت هزینه، بی اطلاعی از محتوای قانون مدیریت خدمات کشوری، نداشتن راهبرد مشخص برای پی گیری مشکلات صنفی، هزینه کردن اعتبار کانون در حوزه سیاست و ... است.

چون این بخش از مقاله ی ایشان در ارتباط با کانون صنفی معلمان است این تشکل می تواند از طریق دبیر کل یا سخنگوی خود به پاسخ گویی و روشنگری برآید.

یک) مقالهی «در جستجوی مدنیت برای آموزش و پرورش» که 14 مهر 1387 در روزنامه اعتماد به چاپ رسید، مواضع شخصی نگارنده است و پر واضح است که مواضع کانون صنفی معلمان از طریق دبیر کل یا سخنگوی آن به اطلاع عموم خواهد رسید.

بنابراین تعمیم نظرات شخصی یک عضو کانون به آن، تغافلی است که به نظر می رسد تنها برای رسیدن به هدف با استفاده از هر وسیله ای قابل توجیه باشد.

تجربه اصلاحطلبی صد سال اخیر ایرانیان به خوبی بیانگر این موضوع است که مسیر اصلاحات در ایران از درون اجتماع میگذرد. چانهزنیهای شیوخ در بالای هرم قدرت حاصل چندانی برای ایرانیان نداشته است. امروز ضرورت استوار کردن پایههای قدرت سیاسی در اجتماع بیش از هر زمان دیگر احساس میشود. برای آنکه جامعه بتواند به حقوق اساسی خود دست یابد ابتدا باید به صورت گروههایی با اهداف مشخص سازماندهی شوند. آنگاه دولت چارهای جز پاسخگویی به خواست نهادهای مدنی برآمده از جنبش اجتماعی نخواهد داشت.

با توجه به تجربه کشورهای دموکراتیک و وضعیت کنونی ایران به نظر میرسد یک جنبش اجتماعی برآمده از نهادهای مدنی بتواند گامی مؤثر در تحقق دموکراسی بردارد.

بنابراین حضور نهادهای مدنی در حوزهی سیاست با رویکرد بالا با اهداف و ساختار آنها مغایرت ندارد.

در پایان یادآور میشوم که آنچه موجب سوء تفاهم میشود تنها گفتار شفاهی نیست. مطلقانگاری اندیشهها و عقاید نزد صاحب آن سبب میشود فرد بپندارد آنچه نزد خود دارد نیک و حق مطلق است و هر آنچه دیگران میگویند یا مینویسند در صورت متفاوت بودن با انگارههای او باطل است.

يادگيري براي زندگي

akbarinoori — Fri, 31 Oct 2008 06:47:18 GMT

این مطلب روز۲۴ مهر در روزنامه اعتماد چاپ گردید که جهت اطلاع و اظهار نظرشما عزیزان تقدیم می گردد.

نظام آموزشي کشور ما در پرداختن به هر دو شاخه علم (پايه يي و کاربردي) داراي کمبودهاي جدي است. در اين نظام ذهن دانش آموز با مطالب، مفاهيم و تئوري هاي دست چندم، انتزاعي، غيراستدلالي و غالباً ترجمه يي انباشته مي شود که کمتر مجال انديشيدن و پرسيدن را به او مي دهد. از سوي ديگر به علت پيوند نداشتن اين مفاهيم و تئوري ها با زندگي روزمره دانش آموزان (کاربردي نبودن آنها) دانش آموزان انگيزه کمتري براي يادگيري آنها دارند.

روش هاي سنتي و ناکارآمد، نگاه ايدئولوژيک به آموزش، کمبود امکانات آموزشي، بي بهرگي نظام آموزشي از تکنولوژي آموزشي روزآمد، مديريت متمرکز و غيرمشارکتي، وجود معلمان غيرحرفه يي و... سبب مي شود نظام آموزشي ما نتواند دانش آموزان را به محورهاي اساسي يادگيري مورد نظر يونسکو برساند. از همين رو ما با اين پرسش از سوي دانش آموزان خود روبه رو خواهيم بود که يادگيري اين درس ها چه دردي از ما دوا خواهد کرد؟

دلیل های ناتوانی و شکل نگرفتن نهادهای مدنی در آموزش و پرورش ایران

akbarinoori — Sun, 05 Oct 2008 16:37:18 GMT

این مطلب با عنوان " در جستجوی مدنیت برای آموزش و پرورش "روز جهانی معلم (۱۴ مهر) در روزنامه اعتماد چاپ گردید که جهت اطلاع و اظهار نظرشما عزیزان تقدیم می گردد.

کلاس درس شبیه آزمایشگاهی است که در آن دیدگاه های شهروندی و رفتارهای یک شهروند مدنی توسط معلمان و دانشآموزان بررسی میشود. این جاست که نقش معلمان به عنوان مربیان شهروندان فردا بیش از هر زمان دیگری اهمیت مییابد. اکنون پرسش این جاست که چه علت هایی سبب میشود نهادهای مدنی در آموزش و پرورش نحیف و کمتوان باشند؟ دلیل های شکل نگرفتن نهادهای مدنی در آموزش و پرورش کدامند؟

-استبداد و ساختار مطلقهی قدرت: روشن است در کشوری که تنها در یک قرن اخیر تلاش رهیدن از بند استبداد و ساختار قدرت مطلقه را داشته است گسترش نهادهای مدنی آسان نباشد. وجود ساختار به شدت متمرکز و متصلّب در آموزش و پرورش که به جای مانده از یک پیشینه ی استبدادی و ساختارمطلقه ی قدرت است سبب میشود نگاه معلمان به هر نهاد مدنی از زاویه تقابل با دولت و حتی حوزهی ستادی آموزش و پرورش باشد و متقابلاً در دید دولت نیز ایجاد هر نهاد مدنی در این حوزه یک تهدید محسوب میشود. به سخن دیگر در نگاه معلم شأن و کارکرد هر نهاد مدنی، صنفی، آموزشی، علمی و فرهنگی در آموزش و پرورش در درجهی اول مقابله با دولت است نه استقلال از آن، که در صورت لزوم میتواند از دولت نیز حمایت کند یا آن را تشکیل دهد.

- نبودن امنیت ،جنگ و آثار ناشی از آن ها یکی دیگر از علت های اصلی شکل نگرفتن نهادهای مدنی در ایران به طور عام و در آموزش و پرورش به طور خاص است. پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران و شروع بلافاصلهی جنگ تحمیلی، اولویت اصلی همهی ایرانیان حفظ تمامیت ارضی ایران بود. در طول هشت سال جنگ معلمان کمتر فرصت یافتند به مسایل آموزش و پرورش بیندیشند. باید اذعان کرد که یکی از نتیجه های نخستین ملموس وضعیت جنگی و نبودن امنیت جلوگیری از تشکیل نهادهای مدنی است.نبودن امنیت سیاسی ، اجتماعی و شغلی از عوامل اصلی عدم رویکرد افرادبه تشکیل و حضور در نهاهای مدنی است.

نبودن امنیت در جوامع یکی از علت های بارز آسیب رسانی به ساخت ذهنی – روانی مردم و مخّل شکلگیری نهادهای مدنی در طی تاریخ بوده است.

-مانعتراشیها و سنگاندازیهای پی در پی مخالفین نهادهای مدنی: یکی دیگر از علت های شکل نگرفتن نهادهای مدنی در حوزهی آموزش و پرورش تهدیدها و موانعی است که بر سر راه نهادهای مدنی است.صادر نکردن مجوز ، لغو مجوز نهادهای مدنی، احضار، بازداشت، تبعید، اخراج، انفصال از خدمت و مشکلات دیگری که بر سر راه فعالان مدنی وجود دارد سبب میشود که از نگاه همکاران فرهنگی حضور درنهادهای مدنی هم سنگ با پرداخت هزینه های گزاف قلمداد شود و حضور در این نهادها را پر هزینه تلقی نمایند و از این حضور بپرهیزند و حتی به فعالان این حوزهها یشنهاد نمایند که دست از این حضور بردارند و به زندگی خود بپردازند.

گزارش دبیر خانه تشکل های صنفی معلمان وکانون صنفی معلمان ایران از وقایع دو روز اخیر

akbarinoori — Thu, 18 Sep 2008 12:32:18 GMT

از چند روز قبل اطلاع رسانی به تشکل های صنفی فرهنگیان سراسر کشور آغاز شد و 26 شهریور به عنوان روزی که قرار بود نمایندگان تشکل های صنفی معلمان سراسر کشور (حدود 60 نفر) یکبار دیگر یکدیگر را ملاقات نمایند انتخاب شد. از آنجایی که آموزش و پرورش با داشتن فضاهای خالی بسیار ، کمترین همکاری و تعاملی را با کانون های صنفی معلمان نمی پذیرد، منزل یکی از همکاران فرهنگی در محدوده فلکه چهارم تهرانپارس به عنوان محل برگزاری جلسه انتخاب و ایستگاه متروی در دشت (علم و صنعت) به عنوان محلی که مهمانان شهرستانی باید خود را به آنجا می رساندند تا به محل جلسه هدایت شوند انتخاب شد. همه چیز طبق روال عادی پیش می رفت و طبق گفت و گوها و مکاتبات صورت گرفته قرار بود ضمن حضور آقای کاظم جلالی نماینده محترم مجلس و مخبر کمیسیون امنیت ملی در جلسه، روز 27 شهریور یعنی دومین روز برگزاری جلسه نمایندگان تشکل ها با حضور در مجلس شورای اسلامی با آقای حاجی بابائی از اعضای هیئت رئیسه مجلس و دبیر کمیته مشترک دولت و مجلس پیرامون مسائل آموزش و پرورش بویژه بحث قانون مدیریت خدمات کشوری و دلایل تأخیر در اجرای آن بحث و گفت و گو نمایند.

از ساعت 7 صبح برخی از دوستان در مقابل ایستگاه مترو علم و صنعت حضور پیدا کردند و آماده استقبال از میهمانانی که خود را به ایستگاه مترو می رساندند شدند. از همان ابتدا حضور نیروهای انتظامی و امنیتی کاملاً مشهود بود.

این نیروها با انسجام کامل ، جمعیت زیاد ، شکل ها و قیافه های گوناگون و عمدتاً موبایل به دست در اطراف بچه های کانون پرسه می زدند و هر حرکتی را تحت کنترل داشتند.

حدود ساعت 30/7 دقیقه ، اولین گروه از مهمانان از پله های مترو بالا آمدند و پس از خوش آمد گویی نمایندگان کانون صنفی معلمان تهران سوار خودروی یکی از دوستان کانون شدند اما هنوز چند قدمی نرفته بودند که در محاصره نیروهای امنیتی و انتظامی قرار گرفتند و بدون هیچ توضیحی به یکی از اماکن نیروی انتظامی و پلیس امنیت منتقل شدند. دومین خودرو نیز که به فاصله 20 دقیقه آماده حرکت شد به محض آماده شدن برای حرکت محاصره شد و به مکان دیگری منتقل شد و به این ترتیب حدود 40 نفر از نمایندگان تشکل های صنفی از شهرهای مختلف دستگیر و بعضاً با برخوردهای بدی که از همان ابتدا با آنان صورت می گرفت راهی اماکن از پیش تعیین شده گشتند. و این در حالی بود که اکثریت قریب به اتفاق کسانی که بازداشت شدگان را می بردند در برابر پرسش معلمان دستگیر شده که ما را به چه جرمی و طبق کدام قانون دستگیر کرده اید؟ پاسخی نداشتند و یا ادعا می کردند که تجمع شما در مقابل ایستگاه مترو غیر قانونی است و ما به وظیفه قانونی خود عمل می کنیم!!!

سخنی با نمایندگان مجلس دانش¬آموزی

akbarinoori — Thu, 04 Sep 2008 09:12:18 GMT

پسران و دختران نماینده

بیش از صد سال از تلاش ایرانیان برای دستیابی به دموکراسی میگذرد. شما بخشی از این تلاش هستید. در جایگاهی قرار گرفتهاید که برای تثبیت آن ملّت ایران هزینههای گزافی پرداخته است تلاش کنید از شأن و مزلت آن به خوبی صیانت کنید. نخواهید که از مجلس شما تنها پوسته و ظاهری بماند. سعی کنید مشی آزادیخواهان، زنان و مردان نیک ایران زمین سرمشقتان باشد. روزهای حضور در این جایگاه را همچون آزمایشگاهی بدانید که در آن به تمرین گفت و گو بدون لکنت زبان و سانسور، شفافیت و صراحت، گرفتن حق و آموزش شهروندی بپردازید.

عزیزان گرامی

امروز برای یادگیری علوم شیوههای کهن جوابگو نسیت. اکنون برای یادگیری نیازمند تکنولوژی جدید آموزشی هستیم. به راستی چند درصد مدارس کشور به آزمایشگاه و تجهیزات آزمایشگاهی مجهز هستند؟ چند درصد از مدارس امکان استفاده از ابزارهای مدرن مثل کامپیوتر، اینترنت و ... را دارند؟ چند درصد مدارس کشور به کتابخانههایی با کتاب هایی با چاپ امروزین آراسته اند؟ چقدر محتوای کتابهای درسی شما با نیازهای امروزینتان مطابقاند؟

آیا زمان آن فرا نرسیده که به جای درخواست حج عمره از رییس دولت برای خویش ، از او و دولت بخواهید که آموزش و پرورش را به سمت استانداردهای جهانی پیش ببرند؟

سروده ای از روشنفکر مسلمان دکتر سروش در ستایش پیامبر اسلام

akbarinoori — Tue, 29 Jul 2008 14:28:18 GMT

ای مسیحای فلک پیمای چست جان من در حسرت معراج توست

ملک هشتی سوی مالک می روی بال در بال ملائک می روی

ای شب از چشم سیاهت شرمگین وی نگاهت آبشار آتشین

تا که در چشم تو آویختم از نگاه اهرمن بگریختم

داور ما ، باور ما دین توست جنت موعود ما آئین توست

لغو و بطلان را بدانجا راه ، نه دعوتش را تلخی اکراه ، نه

ای مبارک آن گلیم گل تو را وی خنک آن وصف مزمل تو را

نه ملک بودی نه دلخسته ز خاک ای بشیر ما بشر بودی و پاک

داده تو باده تو دیگر است هستی ما مستی ما زان سر است

نسخه قانون ما عین شفاست مصحف ما مستفاد از مصطفی است

ای شهاب اهرمن سوز قوی آفتابی از چه پنهان می روی

پرده تزویر دیوان را بسوز ظلمت ظلم خدیوان را بسوز

در عتابت صد عنایت مضمر است تلخه ای کن کز شکر شیرین تر است

بین که از کشتی نشینان تنیم همتی ، تا کشتی تن بشکنیم

بین که مسکینیم و در بند شهیم خسرو ما شو که از خسران رهیم

جاهلان سرور شدستند و ز بیم عاقلان سر ها کشیده در گلیم

هین روان کن ای امام المتقین این خیال اندیشگان را تا یقین